Waterleidingduinen

Het is najaar. Het is regenachtig weer… en je hebt vakantie. En dan realiseer je je dat het een hele tijd geleden is dat je wat gepost hebt op je blog… Druk voorjaar, druk najaar en een heerlijke vakantie in de zomer waarin geen bijzondere foto-momenten zaten. Even rustig fotograferen om het fotograferen was er de afgelopen maanden dus niet bij.

Tot vandaag. Nog voor de regen van vanmiddag hebben we gewandeld in de Waterleidingduinen…. en ja, fotospullen mee, want er lopen herten in de Waterleidingduinen. Volgens ingewijden veel. Een mooie gelegenheid om te trachten wat leuke foto’s te maken. Nu had ik net in de Volkskrant gelezen dat er op de Hoge Veluwe teveel fotografen rondlopen die de herten daar storen en dat daar niet meer DSC_1301buiten de paden gelopen mag worden, in de Waterleidingduinen DSC_1310lopen de herten gelukkig langs het pad of er zelfs op. Sterker nog, waar herten schuw genoemd worden blijven ze hier tot op 5 meter afstand naar je staan kijken of zelfs liggen. Van het pad afgaan om ze te fotograferen hoeft dus niet hier. Totdat je er een tegenkomt die gaat liggen en poseert voor je. Dan is de verleiding te groot en probeer je zo dicht mogelijk bij te komen. Dit hert DSC_1304bleef liggen en naar mij kijken. Het moment dat hij weer opstond was voor miDSC_1312j het teken me om te draaien en hem niet verder te naderen. Het benaderen van het hert voelde heel spannend.. Hoe dicht kan je bij hem komen, durf je verder te gaan, hoe gaat hij reageren? En vooral: verstoor ik hiermee niet het gedrag van het hert?
Het laatste durf ik niet te beoordelen, maar na het opstaan bleef het hert nog op de plek staan kijken terwijl ik wegliep. Ik heb hem in ieder geval niet op de vlucht gejaagd… en de afstand: ik ben dik tevreden met deze foto’s. Ze zijn niet bijgesneden.

 

Reacties zijn gesloten.